kalabit, kapa, kaskas

parang ang hirap mag-blog ngayon - pakiramdam ko pudpod ang diwa ko dahil sa trabaho.  dinadaan ko na lang muna sa gitara, kahit na halos wala namang nabubuo (hence the post's title).  pinost ko din ito sa YouTube channel ko (http://www.youtube.com/user/lambanogpusher).  ito ang ilan sa mga "sketches" ko sa ngayon - may ibang lumang ideas pero mayroon ding bago.  whether may patutunguhan sila, di ko pa alam, pero sana, oo.

this is a chord pattern i was tinkering around with on acoustic guitar, where the D string was missing. at first, i was just curious as to how it will sound, but ended up playing this for several takes.

 

this is an instrumental accompaniment to my friend alexander agena, jr.'s poem "the madsong of hesus" - a project that started way back in 2003 but up to now still hasn't been "recorded."

this is the third draft of purple kush, and it still has no definite structure. the D string is missing so it means i'm playing a 5-stringer.

this is just a doodle - the title says it all, really. and yes, the D string is still missing.

my one great love (as of 2007)

Link

wala akong ideya sa pamagat ng isang 'to

11:20 pm na at isinusulat ko ito.  matagal na akong hindi nakakapagsulat ng mga kung-anuman sa buhay ko at ngayo'y susubukan kong magbahagi.  matagal na akong wala sa sirkulasyon ng mga kaibigan ko - masaklap mang isipin, pero sa online world lang ako nakakasagap ng mga balita tungkol sa sangkatauhan, i.e., tungkol sa inyo.  siguro, puro busy lang tayo sa mga buhay-buhay natin kaya ganun.  minsan, nakikita ko sa mga albums na may mga nagkikita-kita sa inyo at nakaka-labas-labas kayo minsan.  minsan naman, may nababasa akong mga threads at tumitingin na lang ako o nagla-like paminsan-minsan, pero kadalasan ay di na nagko-comment.

kanina, kinausap ako ng isa sa mga boss ko.  basically, it was a pep talk / pagbibigay ng project assignment dahil hindi daw ako nakakapag-multi-task lately - parang may pagka-sermon in disguise pero in fairness, may papuri din namang sinabi.  it's more of an effort to re-energize my career, i thought to myself.  naisip ko na lang na makinig mabuti at i-accept ang magandang intentions ng tagpong iyon.  on the one hand, kailangan kong hapitin at tapusin ang mahigit isang buwan ko nang binubunong project para maka-spend ng time sa darating na projects na magre-require na mag-fieldwork ako.  narinig ko ulit ang mga classic na litanya na sina ganito at ganyan, mabibilis sila kaya nakakahawak sila ng multiple projects, yadda, yadda, yadda - alam ko namang template na yung mga yun kaya hindi na ako nagulat.  at issue din kasi ang tardiness ko for the past several months, na na-perceive as pagkawalang-gana ko daw sa trabaho.  ako man, minsan hindi ko na rin maipaliwanag kung bakit ganun - nagpapagising na nga lang ako lately sa magulang ko para hindi ako ma-late kasi kapag hindi, ni hindi ko matatandaang tumunog ang alarm at lumipas na pala.  hindi ko alam kung may sleep disorder ba ako o ano.  sa malakas na katok sa pinto ako nagigising for the past couple of weeks.  sa weekends lang ako nakakapag-relax pero this weekend ay nag-uwi ako ng trabaho kasi feeling ko ay kakapusin ako sa lunes kapag hindi ako nag-extra effort.  minsan naiisip ko kung fair nga ba ang ganun, pero yung necessity na lang ang nangingibabaw eh - tipong tatapusin ko na lang muna yung trabaho at saka na lang mag-contemplate ng mga existential baggage at kung ano pang issues ko sa buhay.  sinabi nung boss ko na magaling daw akong magsulat, na organisado akong mag-isip, at pinaalala niya sa akin na sinabi na niya sa akin yun dati noong nag-present kami ng mga research papers namin sa Thailand - she was basically saying na marami pa naman akong kayang i-offer pero parang mukha akong burned out.  naisip ko bigla ang mga workdays na umuuwi ako na masakit ang ulo at gusto na lang kumain, mag-sepilyo, matulog at gumising para ulitin ang lahat ng iyon kinabukasan.  naiintindihan ko naman ang boss ko to a certain extent - iniisip ko na lang na habol lang naman niya na mapabuti at umunlad ako sa trabaho ko.  dapat daw kasi nag-i-initiate na ako ng mga bagay-bagay kasi mid-level manager na daw ako.  naisip ko tuloy na sa calling card lang naman yun, pamagat lang - mas kino-konsider ko kasi ang sarili ko as a worker rather than as a manager.  ewan, semantics lang naman yata yun sa bandang huli - at wag na nating pag-usapan ang sweldo at baka mag-MMK moment pa ako.  sa totoo lang, noong una ay hindi ko alam na makakatagal ako ng mahigit 10 years, pero siguro nakuha ko rin naman sa pagtitiyaga yun - and i say that with all humility.  inisip ko lang na siguro kapag nag-best effort naman ako ay may mararating din naman kahit papaano.  pagkatapos ng meeting naming iyon, nagpasalamat pa rin ako at binigyan ako ng opportunity - toxic man iyon, i think kakayanin ko naman siguro.  kakailanganin ko na namang patunayan ang sarili ko for the nth time - alam kong isa ito sa mga pinoy action movie cliches, pero parang doon lagi ang punta.  ewan ko ba.

pagbalik ko sa cubicle ko, inisip ko na kung paano didiskartehan ang take-home assignment ko at para makauwi na rin kaagad.  natapos lang akong mag-compile ng files na kailangan ko by 9:00 pm, at nakarating ako dito sa bahay ng mga 10:30 pm - i know, hindi ito ang uwi ng matinong tao galing sa opisina, pero minsan parang nakakabaliw at nakakasakal din ang ginagawa ko.  and i have been struggling with this nagging notion for years na kahit anong gawin ko sa propesyon, i probably wouldn't be adequate - palaging may hihingin at hihingin pa rin sa iyo, and it's all in the name of "doing more."  mahirap mag-struggle with the thought na "nothing is ever good enough" pero gusto ko din namang maniwala na may naiaambag ako sa organization namin - mahirapan man ako, i always guarantee that i'd give it my best shot.  yun nga lang, i feel that the rigors of the job is taking its toll on me.  siguro ang tanging motivation ko na lang para magpatuloy, para bumangon, ay yung mga mahal ko sa buhay: sina Nanay, Tatay, mga kapatid ko na may kanya-kanyang pamilya na, at yung makukulit kong pamangkin na sina Ally at Gelo.  iniisip ko na lang na sa bawat sakit ng ulo sa trabaho, maaari kong makamit ang mga sumusunod: 1) makakabili ako ng gamot at vitamins ng mga magulang ko, 2) pambayad sa DSL para makapag-internet/skype para makakwentuhan sina Michelle, Rommel at ma-update sa schooling/misadventures ni Gelo, 3) pang-playroom and/or pang-grocery ni Ally ng mga paborito niyang food o kaya maibili siya ng mga gamit sa pagdo-drawing, 4) makapanood ng wrestling or pelikula sa cable tuwing weekend.  sa totoo lang naman kasi, simple lang naman ang goal ko: to be able to live a good life - sapat lang, hindi kailangang maluho.  mga simpleng kaligayahan lang kumbaga, oks na.  sinasabi madalas ng mga kaibigan na "this too, shall pass."  pero paulit-ulit mang mag-pass, sana maging worth it lang.

hindi ko alam kung may sense ba ang mga pinagsasabi ko dito.  na-burn out yata ako sa huling mahabang entry na tinapos ko dito, pero hindi rin ako sigurado kung yun nga ang dahilan.  pero sana, kung sakaling mawala ako sa sirkulasyon, susubukan kong makibalita sa inyo through your posts and other what-have-you's.  whether i would be re-energized, i sincerely hope so.  kasi kapag namatay pa ang diwa ko, ewan ko na lang kung anong gagawin ko.

a repost: galing kay Joyce

natuwa ako sa post ng pamangkin kong si Joyce sa Facebook, kaya ni-repost ko dito. ito siya:

669966666669999996669999996669966669966669999666669966669966

669966666699999999699999999669966669966699669966669966669966

669966666669999999999999996669966669966996666996669966669966

669966666666699999999999966666699996666996666996669966669966

669966666666666999999996666666669966666996666996669966669966

669966666666666669999666666666669966666699669966669966669966

669966666666666666996666666666669966666669999666666999999666

1.) press ctrl+f

2.) then type 6

♥

Nintendo Pro Wrestling Geekness

these are some posters i made using MS Paint, a.k.a. the poor man's photoshop. the idea was that if i'd book the characters in the game for title matches, then these would be the stipulations to my liking. i had wanted to upload the bitmap versions, but apparently multiply doesn't allow it, so i had to settle for these lower-quality jpeg versions. since it is impossible to book these matches (except for the 2 out of 3 falls match) in the actual game, i just decided to make posters - which is the next best thing.

i'm grinding myself into dust again. Lord, please assure me that this is all worth it. thanks.

The Cris Bolado Special

Description:
fried pork meatballs with a spicy tomato sauce - this was inspired by a recipe done by Chef Jose Andres in his show "Made in Spain", but the original had squid and wine in it. this is not an imitation or rip-off, only a poor man's take on something watched on TV. i named it after the greatest back-up center in Philippine Basketball Association history, Cris "Jumbo" Bolado. bow. exit.

Ingredients:
for 1 kilo of ground pork, include the following:
ground pork (kasim, with fat also)
4 stalks celery, including leaves (kintsay, according to my mother)
3 big red onions
1 handful of garlic
1 pinch of salt
1 tsp. pepper
1 sachet of magic sarap seasoning (2 sachets, if you decide not to use salt)
3 eggs
1 small carrot

for the rest, you will need:
corn starch
cooking oil
chopped bacon (bits and ends will do, no need for the fancy expensive type)
2 big white onions, chopped
4 tbsps. chopped garlic
4 medium chopped tomatoes
3 medium chopped potatoes
1 bay leaf
salt
pepper
1 tsp. ground dried chili powder
1 tbsp. ground spanish paprika
quickie beef stock (1 beef cube dissolved in about 2 cups boiling water)

additional ingredients (optional, but worth a try)
1 chopped carrot
1 can mushrooms, chopped

Directions:
mix all the ingredients for the ground pork and put in the freezer for at least 1 day.

for the meatballs, get about 4 hands full of your ground pork and form bite-sized meatballs (you can use a spoon or your bare hands), and coat them with corn starch. heat enough oil in your frying pan for a few minutes and fry the meatballs until one side is crispy, then turn them using a spoon and fork until the other side is crispy too. set them aside so you could drain some of the oil. fry the bacon in a little oil until it becomes crisp, then set aside. fry the white onions until soft, add the garlic and cook until golden, then add the tomatoes. cook until the tomatoes have a somewhat sauce-like texture, then add salt, pepper, chili powder, paprika, bacon (and the fat, if you want) and potatoes. add the chopped carrot, and mushrooms if you decide to include them. stir for a few minutes, then add the beef broth and bay leaf. simmer this until your vegetables are tender. serve and enjoy. thank you.

kahit hindi naman ako talaga nagsusulat para may magbasa, aaminin kong minsan ay hinahangad ko din na basahin nila ang mga ibinabahagi ko... siguro dahil ganun talaga tayo bilang mga tao - mas nagiging panatag ang damdamin kung alam nating may nagmamalasakit, at mayroong may pakialam sa atin.

"7,107 ways to enjoy the Philippines" - whoever thought of this and sent it to ANC 24/7 is smart. i think the Department of Tourism should consider this slogan.

sabi nga ng Purplechickens: May Inlab na NagpapatiwakalMay hindi kailanman tinatawagan.Nakakalag: damdamin, tiyan.May iisang hapdi ang bigo.May inlab na nagpapatiwakal.May pagod na pagod nang mapagod.(Pagkakataong hagod nang hagod.)May iisang kirot ang bigo.May inlab na hindi nagmamahal.Binibini, tanggapin mo: mumunting alay ng nakayuko.Pakinggan mo: munting paliwanag kong lito.Kailan ka tatawag? (Titinag?)